Día Mundial de Prevención do Suicidio. O Movemento Galego da Saúde Mental convoca concentración na praza de Platerías hoxe ás 8 da tarde

0001 2.jpg0001.jpg

Logo movemento saúde mental

Advertisements

Luis Emilio Batallán en folga de fame en protesta pola súa xubilación forzosa como médico

Luis Emilio Batallán.png

O músico e médico quere facer ver os “recortes na sanidade” e afirma “loitar contra o poder”.

Segundo o SERGAS a xubilación prodúcese no 2013 nun tempo no que practicamente non se facían prórrogas da xubilación “de acordo á legalidade vixente”.

É mentira!, como tantas outras veces, por parte do Sergas. Foi o Conselleiro de Sanidade quen decidíu que non se prorrogaba a xubilación nin a este nin a outros moitos médicos. Agora buscan médicos en calquera sitio e con risco de redución da calidade do sistema sanitario público. Pero durante varios anos non tiveron a máis mínima vergonza en xubilar a xente que quería e aínda estaba en condicións de traballar.

Nun momento de escasez de profesionais é unha irresponsabilidade política e de xestión. Os recortes do PP non prorrogaron a médicos que querían seguir traballando e, por outra parte, precarizaron a contratación dos médicos xoves facendo que bastante xente se fose ben á privada ben a outras CCAA ou a outros países. Unha xestión indefendible!

Concentración pola sanidade pública en ARCADE o domingo 2 de setembro ás 12 horas

image.png

CONCENTRACIÓN POLA SANIDADE

ACABEMOS COA DISCRIMINACIÓN SANITARIA DE ARCADE

 

  • 1 cupo máis de Medicina de Familia

  • 1 cupo máis de pediatría

  • 3 novas prazas de enfermaría

  • Acabar cos peches de consultas no verán

2 de setembro 12 horas

Alameda Talo Rio

 

Federación de Asociacións de Veciños de Pontevedra

Plataforma SOS Sanidade Pública

Veciños de Arcade

Captura de pantalla 2018-02-13 a las 18.44.06

 

Morte dun paciente no PAC de A Estrada. Declaración de SOS Sanidade Pública

Captura de pantalla 2018-08-20 a las 22.54.12.png

Captura de pantalla 2018-08-20 a las 22.55.16.png

 

Comunicado de SOS SANIDADE PÚBLICA:

A Plataforma SOS Sanidade Pública de Galicia, quere expresar a nosa repulsa e preocupación por que a un paciente non se lle pudo prestar atención inmediata no PAC da Estrada que quedou sen profesionais que cubrisen esa ausencia polas políticas de recortes e contratacións da Conslleria de Sanidade

1.- Consideramos que este suceso é o resultado da política de recortes de recursos sanitarios (mentres se despilfarran recursos na colaboración público privada de centros, na concertación con centros privados ou en medicamentos innecesarios ) levada a cabo polo goberno da Xunta para reducir gasto público e favorecer ao sector sanitario privado (cada vez máis potente en Galicia), algo que vimos denunciando desde fai anos dende a Plataforma.

2.- Os recortes non afectan só aos servizos de urxencias (que carecen do persoal necesario para atender todas as urxencias), senón tamén  a toda a Atención Primaria onde non se cobren as baixas e vacacións do persoal de medicina de familia ou se pechan consultas de pediatría. Isto xera situacións inaceptables como a masificación das consultas (máis de 50 pacientes ao dia), a aparición de listas de agarda nos centros de saúde (que superan amplamente a semana) ou que ás familias deban realizar grandes desprazamentos para que o seu fillos sexan atendidos por pediatras. Esta  situación supón unha barreira que dificulta  o acceso á asistencia, deteriora a calidade na atención, e Xera una gran malestar social e profesional. Si non se corrixe a tempo, a atención primaria pode entrar nun proceso de degradación de difícil reversión.

3.- A escusa do SERGAS de que falta persoal dispoñible resulta inaceptable xa que é consecuencia da ausencia de planificación, dunha desastrosa política de persoal baseada na precarización (obriga a emigrar a moitos profesionais) e da incapacidade para xestionar o sistema dos actuais responsables da Conselleria e do SERGAS.

Dende a Plataforma SOS Sanidade Pública de Galicia, exiximos:

1.- A dimisión do Consellerio de Sanidade e dos responsables do EOXI de Santiago de Compostela.

2.- O fin das políticas de recorte e desmantelamento da Sanidade Pública Galega, especialmente da Atención Primaria.

3.- A eliminación da tasa de reposición e a súa formula de computo, que so permite convocar as vacantes producidas ni ano anterior, impidindo así convocar as xeradas entre o 2010 e 2016.

4.- Un Plano de Estabilidade que permita converter en interinas, todas as prazas estruturais cubertas con contratos eventuais

3.- Reforzar os dispositivos de atención ás Urxencias nos PAC.

4.- Un Plan Urxente de Reposición de Recursos Orzamentarios e de Persoal.

O malestar social  e profesional con esta situación e moi grande  e pode abocar a novas mobilizacións se non se corrixe pronto  esta política sanitaria da Xunta de Galicia

13/08/2018

logo SOS.PNG

De novo o verán sen médicos de familia ou pediatras substitutos mentres os profesionais, que formamos aquí, emigran. Motivo: a oferta precaria do sergas

Publicado na Opinión de A Coruña e Faro de Vigo Ligazón á Opinión de A Coruña

Captura de pantalla de 2018-07-28 13-44-11.png

Mientras la Consellería de Sanidade busca profesionales para cubrir sustituciones en los centros de salud, una media de diez facultativos gallegos hacen las maletas cada mes y se van a trabajar al extranjero. En el primer semestre del año un total de 59 doctores pidieron el certificado de idoneidad a los colegios médicos de Galicia, un documento imprescindible si quieren trabajar fuera de España.

Aunque en el territorio nacional la fuga de facultativos al extranjero ha repuntado durante los primeros seis meses del año, en Galicia se mantiene estable. En este mismo periodo de 2017 los facultativos gallegos que emigraron fueron 63, solo cuatro más que los registrados entre enero y junio de este año, según los datos de la Organización Médica Colegial.

Pontevedra es la provincia que ha perdido más médicos en este primer semestre: un total de 28, seguida de A Coruña, con 22 y Lugo, con 9. En Ourense no hubo ningún caso.

Desde 2010 la comunidad gallega ha perdido unos 800 facultativos, que han preferido marcharse al extranjero, al tiempo que en Galicia se acrecentaba el déficit de profesionales.

En España durante la primera mitad del año se han expedido un total de 3.628 certificados de idoneidad a doctores. El principal país de destino de los médicos españoles, según la Organización Médica Colegial, es el Reino Unido, seguido de Francia, Irlanda y Alemania.

Y los que más emigran son precisamente los médicos de familia. Entre los facultativos que más hacen las maletas para marcharse fuera, también hay ginecólogos, oftalmólogos, pediatras y anestesistas, muchas de las especialidades de las que hay carencia en Galicia.

Ligazón á Opinión de A Coruña

Una media de diez facultativos de la comunidad gallega se marchan cada mes a trabajar al extranjero

paula pérez 27.07.2018 | 01:29

No quedan médicos de familia ni pediatras disponibles en las listas de contratación del Sergas. Y, por lo tanto, la Consellería de Sanidade no podrá cubrir las bajas que se produzcan en los centros de salud porque no tiene sustitutos. Para no dejar desatendida a la población, los facultativos de atención primaria que estén activos deberán redoblar esfuerzos y asumir la carga de trabajo de los compañeros de baja, lo que implicará que incluso tengan que duplicar su cupo de pacientes. La escasez de profesionales en pediatría ya obligó a la Xunta a concentrar la asistencia sanitaria a la población infantil en los ambulatorios de referencia de cada comarca, dejando a numerosos centros de salud sin atención. La situación es extrema y Sanidade ha hecho un llamamiento a médicos y pediatras de atención primaria para se inscriban en las listas de contratación.

Galicia arrastra un déficit de facultativos desde hace años que afecta sobre todo a algunas especialidades, entre ellas pediatría y medicina familiar. Una de las razones es que la edad media de los médicos gallegos es avanzada. Cuatro de cada diez superan los 55 años, de manera que en una década llegarán a la edad de jubilación unos 4.500. Sin embargo, formar a un facultativo lleva tiempo: entre diez y once años. Tras terminar la carrera deben pasar un periodo de residencia (MIR), donde además las plazas que se convocan cada año están limitadas.

En la plantilla del Sergas hay 2.601 médicos de familia, un 7% más que en el año 2008, según los datos del Sergas. El problema es que el envejecimiento poblacional -en ese mismo periodo el número de mayores de 65 años creció un 12%- ha acrecentado la demanda sanitaria.

El déficit de doctores se agrava durante el verano con las vacaciones de la plantilla. Entonces no queda más remedio que recurrir a las listas de contratación para buscar sustitutos que cubran las vacantes. Sin embargo, este año el Sergas ya ha agotado la reserva. “No hay pediatras ni médicos de familia disponibles”, explican en la consellería. “Por eso se hace un aviso con el objetivo de captar profesionales”, señala. Lo ha hecho a través de un anuncio en su página web y también en una publicación especializada. Explica que los médicos interesados deberán inscribirse en la Oficina virtual del Profesional y especifica la documentación que deben aportar, así como el pago de una tasa de 17,15 euros.

Las condiciones de los médicos que cubren sustituciones son, sin embargo, más bien precarias: guardias de hasta 17 horas, algunos cotizan solo de lunes a viernes y no tienen derecho a vacaciones pagadas… Estas circunstancias han llevado a muchos doctores a irse a la privada o hacer las maletas para trabajar en el extranjero.

Y entre los que están fijos, el déficit de profesionales también les pasa factura laboral. Si en un centro de salud hay cuatro doctores que tienen asignados cada uno 1.500 pacientes, con las vacaciones y la mitad de plantilla de descanso quedan dos médicos que deberán hacerse cargo cada uno de 3.000 usuarios. No solo es un sobreesfuerzo para estos facultativos sino que, tal y como han denunciado en reiteradas ocasiones colegios médicos y sindicatos, también empeora la calidad de la asistencia.

En el caso de pediatría, a Sanidade no le ha quedado más remedio que dejar de prestar este servicio en algunos centros de salud, lo que ha suscitado ya numerosas protestas entre los afectados. En Pontevedra, por ejemplo, se ha agrupado en 23 ambulatorios la atención a los niños de un total de 47 concellos.

Para solventar el déficit de médicos Sanidade ha decido autorizar prórrogas en la jubilación para que los profesionales puedan seguir trabajando hasta los 70 años y ha pedido aumentar las plazas MIR para pediatría y médicos de familia.

A Asociación Galega de Defensa da Sanidade Pública súmase á preocupación e desesperación cidadá polas listas de espera na sanidade

Non pode haber triunfalismo ante a desesperación da cidadanía polas listas de espera.

Captura de pantalla de 2018-07-25 23-18-35.png

Comunicado da Asociación Galega de Defensa da Sanidade Pública:

A Asociación Galega para a Defensa dá Sanidade Pública quere mostrar a súa preocupación, trala publicación das listas de agarda, a data do 30 de xuño do 2018:

  1. A Xunta de Nuñez Feijoo manten a súa política de ocultamento, dado que non se publican as listas non estruturais que inclúen aos pacientes que rexeitan ser atendidos, en centros privados concertados e aos de enfermidades complexas que non atende a privada-concertada. Segundo as nosas estimacións pódense estar ocultando máis da metade dos enfermos pendentes de intervencións cirúrxicas.
  2. Pese a ésto, as listas publicadas non experimentan unha mellora significativa si acumulamos 33.024 pacientes pendentes de operación e 161.577 pendentes de consulta con especialistas hospitalarios. O tempo medio é de máis de dous meses para cirurxía e un mes para primeira consulta, o que indica a incapacidade da Consellaría de Sanidade para mellorar o principal problema da Sanidade Pública Galega.
  3. Esta situación, beneficia ás empresas sanitarias privadas (en mans moitas delas de grandes multinacionais) ás que o SERGAS deriva cada vez máis doentes (especialmente trala entrada en vigor la Lei de Garantías de Tempos de Espera) pese ao rexeitamento de gran parte dos afectados. Pero a solución non é máis sanidade privada xa que son os centros privados, como POVISA ou de xestión Pública Privada como o Hospital Alvaro Cunqueiro de Vigo, os que presentan listas cirúrxicas máis elevadas con 80,5 e 84,5 días respectivamente, fronte aos 57,8 de media do conxunto do sistema.
  4. Resulta preocupante a espera para algunhas probas diagnósticas como dous meses para unha Resonancia Magnética ou un mes para o PET (proba que permite diagnosticar a diseminación de tumores malignos). É tamén paradoxal, que se tarde 119 días (máis de tres meses) en realizar unha endoscopia dixestiva trala posta en marcha do Screening de cancro colo-rectal que pretende realizar un diagnóstico precoz deste problema na poboación.
  5. Si sumamos as esperas de primeira consulta con especialistas hospitalarios (37 días), a de probas diagnósticas (pode superar os 130 días) e a de cirurxía(57,8 dias) o tempo medio para resolver un problema de saúde que requira intervención cirúrxica pode superar os 200 días. Como este dato é unha media, moitos pacientes poden superar o ano ou ata dous, como se ven denunciado periodicamente.

En resumo: máis do mesmo para o principal problema sanitario en Galicia, que demostra a falta de recursos en sanidade,  despois dos recortes, a incapacidade de xestión da Consellaría e a deriva privatizadora da política sanitaria de Feijoo. Pero queda claro que a tendencia para o PP, pasa polas empresas sanitarias privadas, algo que a AGDSP seguirá denunciando.

AGDSP

Nova estafa da Consellaría de Sanidade en saúde mental: a ausencia da tan prometida unidade de hospitalización infanto-xuvenil no sur de Galiza

Almuiña

                                                                    Almuíña: responsable da Consellaría de Sanidade

Reproducimos a denuncia do Movemento Galego de Saúde Mental sobre a falta da tan falsamente prometida unidade de hospitalización infanto-xuvenil para o sur de Galiza:

Logo movemento saúde mental

Corría o ano 2010 cando, en referencia á Estratexia SERGAS 2014, dicía a Conselleira de
Sanidade Dna. Pilar Farjas: “Esta Estrategia recoge los objetivos que nos planteamos desde que asumimos la responsabilidad de gobierno y de gestión en la sanidad gallega, y nuestro compromiso con los ciudadanos, los profesionales y demás grupos sociales de interés, de trabajar para alcanzarlos.”
E Rocío Mosquera, daquela Xerente do SERGAS e pouco máis tarde Conselleira, engadía: “En este documento se recogen los 7 objetivos estratégicos priorizados y las 40 líneas de actuación que vamos a desarrollar para alcanzarlos.”
Aquela Estratexia, xa caducada (agora a Consellería ten outra, a Estratexia 2020) definía como obxectivo na súa terceira liña de actuación (pax.29):
Atención a la salud mental: Potenciar el desarrollo de la psiquiatría infanto-juvenil, con la creación de dispositivos de hospitalización psiquiátrica y de hospitales de día infanto
juveniles.
No ano 2012 inaugurouse unha Unidade de Hospitalización en saúde mental para a infancia e adolescencia no Hospital Clínico de Santiago, coa metade das prazas previstas e co equipo asistencial incompleto. Aí sigue aínda igual de deficitaria a como se abriu.
En 2013 comprometeuse, por parte dos gobernantes, a creación da segunda Unidade de
Hospitalización para a Área Sur de Galicia (Ourense e Pontevedra). Utilizouse o proxecto
publicitariamente para a mellor rendibilidade política do Partido Popular e, despois, deixouse de lado.
En xullo de 2014 maniféstábase, polos xefes de servizo de Pediatría e Psiquiatría do Complexo Hospitalario de Vigo (CHUVI), que faltaban detalles para crear esa Unidade e dicían que estaban pendentes de pechar moitos flocos (recoñecían que era unha vella aspiración do  CHUVI que se fundamentaba na Estratexia SERGAS 2014, que sería referencia para o Sur de Galicia, que disporía de seis camas, que estaría nun espazo diferenciado, que quedaban “detalles” de dotación de persoal, que estaban moi ilusionados, que melloraría moito a atención, e afirmaban dispor do visto e prace do SERGAS mostrándose dipostos a traballar “duro para que saia adiante”).
En maio de 2016 o Movemento Galego da Saúde Mental (MGSM) denunciaba a carencia desta Unidade no CHUVI e tamén que se estaban a vulnerar os dereitos da infancia ao ingresar menores nas Unidades de Hospitalización de Adultos, restrinxíndoselle a mobilidade ao seu cuarto, para que así non entraran en espazos de adultos e poder dese xeito o Hospital sortear a vulneración directa da lei (que ordena o ingreso dos/as menores de idade en espazos específicos).
En xullo de 2016, en información pública, os xefes de servizo de Pediatría e Psiquiatría
continuaban a reclamar unha unidade específica e sinalaban necesidades de dotación de
psicoloxía clínica e enfermería. Ao dia seguinte o actual xerente do CHUVI, recoñecía que os menores da sua área eran derivados para ingreso á Unidade de Hospitalización do Hospital Clínico de Santiago (afirmaba que a cantidade era “pequena”, en referencia a dez menores), que nas Unidades de Adultos ingresaran quince adolescentes e que o obxectivo de crear a Unidade de Hospitalización non era prioritario. Pechaba así este tema e deixaba atrás as promesas das dúas Conselleiras, os obxectivos incumpridos da Estratexia SERGAS 2014 e a súa propia responsabilidade no seu incumprimento.
Entón os xefes de servizo comezaron a considerar solucións simples, que pasaban en síntese por diferenciar a hospitalización de nenos/as e de adolescentes de tal xeito que a primeira aparecería ubicada en Pediatría e a segunda nun espazo reformado no lugar de hospitalización de adultos no que, illando un corredor, habilitaríanse camas para adolescentes.
O MGSM denunciou inmediatamente o abandono do proxecto de crear a Unidade sinalando que “non é aceptable ningunha solución que non sexa a de creación dunha Unidade de Hospitalización de Saúde Mental para a Infancia e Adolescencia da zona Sur de Galicia con recursos específicos de nova creación (proxecto e programas terapéuticos definidos, espazos, materiais e dotacións profesionais).”
Dende entón todo seguiu igual ata que, hai uns días, o Conselleiro de Sanidade e o xefe de servizo de psiquiatría confirmaban o que se estaba a anunciar en xullo de hai dous anos: non se creará unha unidade específica, non se dotará con novos recursos, e reordenaranse espazos habilitando un corredor.
Desprézanse así tódalas recomendacións neste eido da atención sanitaria, incluídos os
propios plans da Consellería de Sanidade.
Pero, por se fora pouca a estafa que se lle vai facer á poboación das provincias de Pontevedra e Ourense, aos profesionais e á poboación infantil e xuvenil necesitada de atención hospitalaria co abandono do proxecto de creación da unidade de Hospitalización, o Conselleiro despáchase afirmando que “con la unidad de Vigo tendremos ya ordenada la psiquiatría en este ámbito”.
Di iso cando en Galicia,e sirvan só como algúns exemplos da nosa situación, non existe un só hospital de Día en Saúde Mental Infantil e da Adolescencia (recoñecida a súa necesidade na Estratexia SERGAS 2014) mentres en Cataluña teñen 31 prazas por cada 100.000 habitantes; ou cando estamos nun 40% por debaixo da media de dotación do Estado Español en psiquiatras e psicólogas/os clínicas/os para a atención a esta poboación; ou cando en prazas de hospitalización temos menos da metade das que ten Euskadi, Cataluña ou Castela-A Mancha.
Non se debe ignorar que a información feita pública sobre este tema, noutro mes de xullo máis, é unha manipulación propagandística da Consellería de Sanidade para intentar aparentar realizacións pola Xunta cando en realidade nisto non se fixo nada bo en anos, e xusto despois de que se veña de coñecer o informe do Mecanismo de Prevención da Tortura-Defensor del Pueblo sobre a gravidade do que ocorre no Hospital Psiquiátrico de Conxo, e tamén a realidade dos ingresos de pacientes con procesos agudos en unidades psiquiátricas situadas fóra dos Hospitais Xerais (caso do Hospital de Calde en Lugo) contravindo a Lei Xeral de Sanidade.