Basta XA! Nunca Máis! din as xefaturas de atención primaria de Vigo

Presentan a dimisión as xefaturas de atención primaria de Vigo, fartos da gravísima situación de deterioro na que se encontran os centros de saúde e os seus compañeiros, profesionais que se ven impotentes para atender aos pacientes como saben que necesitarían e como lles gustaría a eles.

O Conselleiro de Sanidade ten que ofrecer solucións concretas de inmediato ou acabará xeneralizándose a toda Galiza.

O Conselleiro debe dimitir se non é capaz de atender esta alerta que lle chega desde a a atención primaria de Vigo.

Esta é a carta de dimisión (preme na ligazón):

Carta dimisión decembro xefaturas Vigo

Texto:

Los Jefes de Servicio y Un idad de Atención Primaria de esta Área Sanita ri a de Vigo, hemos manifestado reiteradamente ante la adm in i stración sani taria , como Junta de Jefes de Servicio del Área, el progresivo deterioro de la asistencia sanitaria en Atención Primaria, que ha llegado a limites insostenibles.

Como profesionales denunciamos:

  1. La sobrecarga asistencial a la que estamos sometidos, que conlleva un deterioro de la atención a los pacientes con repercusión en su salud . Un agotamiento y desmotivación de los profesiona les sanitarios. Esto da lugar a la falta de fidelizacn de los jóvenes profesionales a la Sanidad Publica y jubilacio nes anticipadas de profesionales con gran experiencia .

  2. La nula previsión de la falta de recambio profesional, que desde hace años era evidente, en especialidades corno Medicina de Familia y Pediatría.

  3. La dificultad de acceso a la atención hospitalaria de nuestros pacientes. Listas de espera para pruebas y consultas inaceptables, sin posibilidad de derivación urgente o preferente, siendo el Servicio de Urgencias Hospitalario la única puerta de entrada. La utilización perversa de nuevas tecnologías en la interconsulta que todavía dificulta más el acceso.

  4. Que los Centros de Atención Primaria no cuentan desde hace años con planes estables de reposición de material ni de incorporación de nuevo aparataje. No dejamos de ver cómo los hospitales crecen en dotación y tecnología cara y sofisticada mientras en Atención Primaria se carece de lo elemental. La actividad que antes se hacia en los hospitales y ahora se realiza en primaria, no ha ido acompañada de los recursos necesarios.

  5. La ausencia de contratos eventuales estables, y las condiciones de trabajo deplorables para los jóvenes profesionales en la Sanidad Publica.

Consideramos que hasta aquí hemos llegado y no queremos ser cómplices de este deterioro. Tras exponer esta situación de forma reiterada al Xerente y Director de Asistencia de la EOXXI de Vigo, así como al Conselleiro, y ante la ausencia de cambios, hemos decidido los abajo firmantes, presentar nuestra dimisión como Jefes de Servicio.

Advertisements

Iniciarase a rebelión na atención primaria galega por Vigo? Prepárase a dimisión dos xefes de servizo dos centros de saúde de Vigo

Captura de pantalla de 2018-12-10 00-10-07.png

LIGAZÓN ao artigo da Voz de Galicia, día 9 de decembro de 2018

Ángel Paniagua
Vigo / la voz

La rebelión que se viene gestando en la atención primaria de Vigo en los últimos meses explotará la próxima semana, probablemente mañana, si todo sucede según lo previsto. Un nutrido grupo de jefes de servicio de los centros de salud planean escenificar una dimisión colectiva de sus cargos y quedar como médicos de familia o pediatras rasos, según confirman fuentes sanitarias. Se presentará en la sede del Colegio Médico. Será la manera de evidenciar su protesta contra «el progresivo deterioro de la asistencia sanitaria de la atención primaria», como han recogido en varios escritos.

Será un movimiento sin precedentes en Galicia. En el área de Vigo hay 34 jefes de servicio y unidad de centros de salud ?hay servicios que abarcan varios ambulatorios?. La dimisión en bloque es una medida extrema y es algo que el colectivo viene debatiendo en las últimas semanas. Los médicos buscaban la manera de llamar la atención sobre la situación de sobrecarga que atraviesan. A mediados de noviembre se tomó la decisión y ya hay más de veinte jefes que han firmado el comunicado que harán público en los próximos días.

La Consellería de Sanidade conoce el movimiento. Incluso esperaba que se produjese días atrás. Los intentos de pararlo han sido infructuosos. Los jefes de servicio han cancelado reuniones con el gerente del área sanitaria, Félix Rubial, alegando que los problemas no se resolvían. Incluso se implicó el propio conselleiro. La dimisión se había planteado para finales de noviembre, pero se congeló temporalmente porque Jesús Vázquez Almuíña contactó in extremis con el colectivo de jefes y los citó para una reunión.

El encuentro se celebró este martes por la tarde en el centro de salud de Rosalía de Castro. El conselleiro, con algún directivo del Sergas y parte de la dirección del área sanitaria de Vigo, trasladó durante varias horas a los médicos la importancia de la atención primaria y la disposición de la Xunta a mejorar cosas con algunas inversiones.

Fue insuficiente. La situación de la primaria de Vigo se ha enquistado desde hace muchos meses. Los médicos tienen la sensación de que las buenas palabras nunca se concretan en nada. Pero sus peticiones habían quedado claras en verano. La situación de sobrecarga que venían arrastrando cristalizó en aquel momento en la constitución de la junta de jefes de servicio del área.

En verano, esta junta envió un profuso escrito a la dirección, con muchas peticiones para mejorar la atención primaria. Entonces se produjo el primer amago de rebelión, cuando jefes de servicio abandonaron una reunión de trabajo con la dirección.

Aquellas larga lista de peticiones tenía dos grandes exponentes que siguen vigentes. Uno es la sobrecarga asistencial que los jefes de los centros de salud denuncian que se vive en estos dispositivos. Las bajas sin cubrir obligan a prolongar jornadas y a atender a los pacientes de otros cupos con mucha frecuencia. Las agendas se alargan, además, con las urgencias. «Es habitual tener 40 o 50 pacientes en una mañana», dice un médico.

El otro tema que crispa a los facultativos de primaria es lo que consideran una dificultad para que los pacientes lleguen a ser atendidos en los hospitales. Los jefes de servicio dicen que las barreras son enormes. La principal son las listas de espera para consultas con los especialistas, que consideran desmesuradas. Pero no es la única. Los médicos cuestionan que algunas medidas como la teleconsulta impidan citar presencialmente a los enfermos.

Si llega la dimisión que están planeando, la pelota quedará en el tejado del Sergas, que tendrá que afrontar una gran reorganización en medio de una gran crispación y en un colectivo que hace 23.000 consultas cada día en el área de Vigo.

En Cataluña se acabó con la huelga con cien millones

En el Sergas existe cierto temor a que la situación de Vigo pueda extenderse a otras áreas. Hay muchos problemas en la atención primaria que son comunes a toda Galicia… e incluso a otras comunidades. La Asociación Galega de Medicina Familiar e Comunitaria (Agamfec) denunció esta misma semana «a situación de progresivo deterioro e precariedade da atención primaria galega», que atribuye a la falta de financiación. Todavía están vivas las imágenes de las huelgas masivas de médicos en Cataluña y Andalucía, que han supuesto un empujón para las reivindicaciones de la atención primaria. En Cataluña se arregló prometiendo cien millones.

O MGSM presenta a imaxe da ‘contención mecánica’ no Obelisco de A Coruña, esixe o peche da habitación de contención no servizo de saúde mental do CHUAC e pide a dimisión do xefe de servizo

MGSM: Movemento Galego de Saúde Mental

20181201 foto 1

EN DEFENSA DOS DEREITOS HUMANOS

A contención mecánica de persoas ingresadas en centros de carácter sanitario ou residencial é unha practica máis frecuente do que a sociedade se imaxina. Con ese termo noméase a acción mediante a cal se inmobiliza con correas a unha persoa, fixándoa xeralmente a unha cama.

Esta práctica, aplicada a persoas atendidas nas institucións psiquiátricas, é considerada unha vulneración da Convención dos Dereitos das Persoas con Discapacidade.
A súa existencia é un signo de grave atraso asistencial na atención a persoas con trastornos psíquicos. Tamén é a expresión dunha concepción inaceptable do sufrimento psíquico e da práctica profesional para a súa asistencia.

A contención mecánica é daniña para quen a sofre a para quen a realiza.

España é un dos paises nos que a suxeición mecánica de persoas, na atención sanitaria en xeral e na psiquiátrica en particular, é máis frecuente. A realidade desta práctica en Galicia é descoñecida a día de hoxe, pero é percibida como moi frecuente e en aumento.
A contención mecánica é unha das compoñentes da psiquiatría violenta, caracterizada pola xustificación e frecuente utilización da coerción (física e química) como resposta á alteración e necesidades que manifestan as persoas afectadas por graves sufrimentos psíquicos.

20181201 foto 2.jpeg

A súa erradicación é un obxectivo compartido por amplos sectores profesionais, de afectados en primeira persoa e de familiares dos mesmos. Diversas iniciativas políticas téñense presentado nos últimos tempos para avanzar cara á súa abolición.
Sen embargo a situación da contención mecánica agrávase en Galicia, como consecuencia do desleixo dos xestores sanitarios e gobernantes, das carencias de medios profesionais e materiais para a atención á saúde mental (esta práctica ten relación directa con carencias de persoal, de espazos e actividades) e do poder alcanzado na dirección dos dispositivos asistenciais á saúde mental por unha psiquiatría retrógrada e ameazante para a saúde e os dereitos das persoas.

Neste contexto de graves carencias de recursos, moitos profesionais (psiquiatras,
enfermeiras/os, auxiliares,celadoras/es) vense sometidos a miúdo a dolorosas contradicións, véndose na obriga de realizar unha práctica que lles dana e lles dificulta o establecemento de relacións terapéuticas coas persoas ás que atenden, cando ao mesmo tempo saben dos perniciosos efectos da contención mecánica e dos medios que se necesitarían para evitala e así avanzar cara á súa superación. Esta situación aínda é máis intolerable cando eses medios necesarios son unha reivindicación deses profesionais hai moito tempo (dotacións suficientes,espazos adecuados, equipos multiprofesionais completos, actividades apropiadas, formación, dirección da asistencia cara ao coidado e a recuperación das persoas, participación na xestión asistencial cotiá das Unidades e Servizos).

20181201 foto 3

Quen goberna o SERGAS é como se non tivera entre as súas preocupacións nin os dereitos nin a saúde, sexa de pacientes sexa de profesionais sanitarios.

É un grave exemplo do que afirmamos o que ocorre na Unidade de Hospitalización
Psiquiátrica do Complexo Hospitalario da Coruña (CHUAC): en febreiro de 2016, en decembro de 2017 e máis tarde en outubro de 2018, o MGSM denunciou a existencia nesa Unidade ubicada no Hospital de Oza dun cuarto con tres camas, de uso mixto e simultáneo, para a contención mecánica de persoas ingresadas na mesma, e non poucas veces realizada por períodos de tempo prolongados.

Fixemos coñecedores desta situación a xestores e mesmo ao Conselleiro de Sanidade.
Calificamos o que se estaba a facer alí como violación dos Dereitos Humanos Fundamentais, ademais de ser unha vulneración flagrante das recomendacións do Consello de Europa.

A resposta da Xefatura de Servizo, da Xerencia e do Conselleiro foi seguir co mesmo.
Nós, no que estea ao noso alcance, non toleraremos máis esta situación. Indigna e ofende a calquera persoa con sensibilidade e coñecemento dos dereitos das persoas. É por iso polo que iniciamos a acción de conter mecanicamente unha persoa no espazo público, no centro da Coruña (no Obelisco) tódolos sábados á unha da tarde dende o día 8 deste mes, para que todos saibamos o que é isto.

Así o faremos ata que os gobernantes clausuren ese cuarto do Hospital de Oza e cesen a
quen goberna ese Servizo e a quen dende a Xerencia e a Consellería están a permitir que isto ocorra.

Captura de pantalla de 2018-12-08 17-03-59.png.png

A Coruña, 7 de decembro de 2018
MOVEMENTO GALEGO DA SAÚDE MENTAL

Logo movemento saúde mental

A contención mecánica nos centros sanitarios. Convocatoria do Movemento Galego de Saúde Mental: 8 de decembro á unha da tarde no Obelisco de A Coruña

Comunicado do Movemento Galego de Saúde Mental:

A contención mecánica de persoas ingresadas en centros de carácter sanitario ou residencial é unha practica máis frecuente do que a sociedade se imaxina. Con ese termo noméase a acción mediante a cal se inmobiliza con correas a unha persoa, fixándoa xeralmente a unha cama.
A contención mecánica é unha actuación sobre a persoa que reduce a súa autonomía ao
mínimo imaxinable (en rigor só ao espazo que fisicamente ocupa o seu corpo), que ten efectos daniños que potencialmente poden ser moi graves, que conmove, incomoda e dana con moita frecuencia a quen se lle encomenda realizala.
Esta práctica, aplicada a persoas atendidas nas institucións psiquiátricas, é considerada unha vulneración da Convención dos Dereitos das Persoas con Discapacidade.
A súa existencia é un signo de grave atraso asistencial na atención a persoas con trastornos psíquicos. Tamén é a expresión dunha concepción inaceptable do sufrimento psíquico e da práctica profesional para a súa asistencia.
A contención mecánica é daniña para quen a sofre a para quen a realiza.
Nos últimos anos téñense presentado diferentes iniciativas para avanzar cara á súa
erradicación. En Galicia a situación da súa práctica é descoñecida pero a percepción é de incremento moi preocupante, con situacións coñecidas escandalosas.
Co obxecto de sensibilizar á sociedade, denunciar esta práctica e promover iniciativas cara a súa superación, dende o Movemento Galego da Saúde Mental iniciamos unha campaña que dará comenzo cunha acción que consistirá en conter mecanicamente unha persoa no espazo público, no centro da Coruña (no Obelisco) para que todos saibamos o que é isto.
Convocamos a tódalas persoas e a medios de comunicación social o próximo sábado 8 de
decembro ás 13.00 horas no Obelisco na Coruña.
En Santiago a 5 de decembro de 2018
MOVEMENTO GALEGO DA SAÚDE MENTAL
http://movementogalegosaudemental.gal/
https://www.facebook.com/movementogalegodasaudemental

Captura de pantalla de 2018-12-06 15-15-26.png.png

Comunicado da Asociación Galega de Medicina de Familia sobre a situación da atención primaria galega

Captura de pantalla de 2018-12-06 15-01-19.png.png

LIGAZÓN AO COMUNICADO NA WEB DE AGAMFEC

Comunicado da xunta directiva de AGAMFeC sobre a situación da Atención Primaria Galega

Ante a situación de progresivo deterioro e precariedade da Atención Primaria (AP)
galega e as medidas preocupantes e, mesmo posiblemente ilegais, que veñen de tomar
os nosos directivos, como é contratar médicos en formación para suplir deficiencias de
plantilla, a xunta directiva da nosa sociedade quere facer as seguintes consideracións:
– A situación de deterioro témola denunciado e comentado á consellería dende
hai anos nos congresos e outras entrevistas ou contactos que temos feito. A falta
de atención as nosas sinais de alarma derivou na situación insostible actual. A
situación de cara ó futuro aínda será máis complicada pola falta de política de
apoio á formación médica.
– A nosa sociedade, xunto coas demais sociedades de primaria e os colexios
médicos, fixemos propostas durante anos para tentar de solucionar a situación,
mais a consellería non só non levou a cabo nada do aconsellado, perdéndose un
tempo do que agora carecemos, senón que mesmo chegou a desconsideración
cos médicos de familia.
– Temos que repetir alto e claro o evidente: o gran problema da AP é a falta de
financiamento. (Que inclúe persoal, infraestruturas, falta de mantemento,
proxectos, funxibles,… ) A pesar de repetilo, a nosa administración sempre negou
esa evidencia (é un mantra, dicía o conselleiro). Tivo que acudir unha catedrática
de economía da saúde á comisión parlamentaria para poñelo de novo sobre a
mesa: A porcentaxe de gasto da AP en España é un paupérrimo 14% (cando os
expertos defenden un 25%) e en Galicia estamos 2 puntos por debaixo: un 12%,
e o peor é que, nestes anos da crise, aumentou o gasto hospitalario e diminuíu
un 2% o de primaria.
– O que si ven sendo unha mentira repetida é a “falta de médicos”. ¿Como explican
os nosos directivos que cando se convoca unha OPE para 200 prazas veñan 800
candidatos? O que queremos os médicos, como todo o mundo civilizado, son
contratos dignos e estables. Non, como dicía a economista, seguir coa política de
Páxina 1 | 2Comunicado da xunta directiva de AGAMFeC sobre a situación da Atención Primaria Galega – Decembro 2018
menos gasto pero máis contratos. Iso só significa precariedade e contratos-
basura.
– A precariedade na AP foi moitas veces resolta por unha das características
propias do noso nivel asistencial: a lonxitudinalidade. Podíamos atender sen
medios óptimos os nosos doentes suplindo a precariedade polo coñecemento da
súa biografía e historia clínica. A nefasta política de recursos humanos das nosas
EOXIS (sempre preocupadas polos graves problemas hospitalarios) acabou por
crear “a tormenta perfecta” na que estamos metidos e algúns seguen mirando a
ver se escampa…
– Resulta desmoralizante escoitar ós nosos directivos as propostas para solucionar
o colapso da AP. Pensan que todo se arranxa cun simple cambio nas axendas. A
evolución da poboación, a cronicidade e o envellecemento ten que facer ver que
non podemos seguir co discurso de 1500 doentes por médico. Isto é unha visión
simplista. O que debemos é estudar a carga de morbilidade e poñelos recurso en
función desta. ¿Para que, senón, temos a información/estratificación en IANUS?
¿Ou é para controlar a prescrición sen mais?
– Na situación actual de falta de cobertura de vacantes e ausencias fai, ademais,
que estos datos sexan falsos: se no meu centro faltan permanentemente 3
compañeiros, a miña cota non é de 1500, senón de 2000, moitos meses ó ano.
– A lamentable situación dos PAC e da pediatría son unha mostra máis da inercia
e a falta de planificación da organización sanitaria. Non é difícil de ver,
coñecendo o mundo sanitario, a imposibilidade de manter os dispositivos, tal
como naceron, nun futuro inmediato.
Estamos dispostos a colaborar sempre e cando haxa un compromiso explícito e
asinado dun aumento da financiamento da primaria. Estamos fartos de escoitar
medidas e ocorrencias sen apoio orzamentario. Nos hospitais cando se fan
programas de calquera tipo, sempre se acompaña de recursos humanos e
económicos. Somos médicos de primaria, no de segunda e defendemos que non
somos a porta do sistema. SOMOS O SISTEMA SANITARIO. Se non se comprende o
noso papel central e garante da sostenibilidade, seguiremos cavando a fosa do
sistema. Non estamos en tempos de comisións, estamos en tempo de decisións.
Esperamos, que o tempo se esgota.

A asociación galega de defensa da sanidade pública urxe a reforzar a atención primaria

Captura de pantalla de 2018-12-03 19-19-56.png.png

Ante a información de peches do persoal dos servizos de urxencias  extrahospitalarios (PAC) en Ferrol e da folga o persoal facultativo de Atención Primaria en Cataluña,  desde a Asociación  Galega para a Defensa dá  Sanidade Pública queremos comunicar:

1.- Que esta situación evidencia o fracaso das políticas  neolibarais de recortar gasto sanitario á conta da Atención Primaria, para reforzar o nivel especializado (baseado na utilización intensiva de recursos tecnolóxicos, probas diagnosticas e medicamentos cada vez máis caros e de dubidosa eficacia para mellorar a saúde). A AP ten como obxectivo fundamental a promoción, a prevención, algo incompatible co negocio da enfermidade

2.- Desde o inicio da crise os recortes de recursos afectaron fundamentalmente á AP, que perdeu en Galicia máis de 400 millóns de euros desde o ano 2010 (cifra similar ao o gasto orzado para este ano é de 487 millóns), polo que a súa participación no gasto sanitario non só non alcanzo o 25% previsto no Plan senón que baixou ao 12,4% este ano.

3.- De acordo aos dato do Sistema de Información de AP do sistema nacional de saúde ( SIAP- SNS) suprimíronse 36 prazas de persoal médico, que habería que sumar ás  194 que estaban acordado crear no Plan para o 2011 ( Nuñez Feijoo paralízoo nada máis chegar ao poder). Unicamente creáronse 8 dos 60 centros previstos no devandito acordo e segundo que fonte entre o 20-40% dos cupos médicos teñen máis de 1.500 tarxetas cando as sociedades  medicas sinalan que non deberían superar as 1.250.   A esta falta de recursos habería que engadir a carga de traballo burocrático que consome máis do 30% do tempo e as trabas para acceder a probas diagnosticas.

4.- Tamén os PAC sofren tamén escaseza de recursos que lles impiden atender con seguridade as urxencias e emerxencias

5.- A Xunta de Galicia rematou a faena coa reforma da  Lei  Galega de  Saude que consolidou as estruturas de Xestión Integrada ( EOXIS) que someten as Centro de Saúde ás xerencias hospitalarias e   relegan á AP  a porteira e a seleccionar pacientes para os servizos dos hospitais.

5.- A consecuencia de todo isto é a aparición de listas de espera, masificación das consultas,  falta de tempo para atender aos pacientes (menos de 10 minutos),  deterioración da calidade e unha baixa capacidade  resolutiva. Situacións que afectan á poboación e ao persoal sanitario, sometido a unhas condicións laborais inaceptables con medias de pacientes superiores aos 40-50 ao día.

6.-  A promoción e prevención de saúde  son impensables nestas condicións, fronte o  cambio do paradigma asistencial: mais maiores, mais crónicos con mais complexidade. Non bastan os recursos de hai 20 anos. A realidades volveuse mais complexa e precisa dunha visión mais xeneralista e, o mesmo tempo, mais bio-psoco-social, incompatíbel con esta política

Sobran os motivos para grande unha mobilización social e profesional para poñer fin a este estado de cousas e esixir un cambio radical na política sanitaria en Galicia

Asociación Galega para a Defensa da Sanidade Pública

AGDSP