A saturación das axendas de traballo dificulta traballar ben en atención primaria

Médico de familia e voceiro da plataforma SOS Sanidade Pública

Ramón Veras: “A información que lle damos ao paciente ten que ser meditada e precisamos tempo”

“En Arteixo ou Culleredo é aínda peor que na cidade, son centros de saúde máis sobrecargados xa que a poboación medrou máis e non se crearon prazas”

Gemma Malvido A Coruña 17.01.2018 | 14:38

O doutor Ramón Veras, onte, na súa consulta do centro de saúde San Xosé.

O doutor Ramón Veras, onte, na súa consulta do centro de saúde San Xosé.
Foto de Víctor Echave 

O voceiro da plataforma SOS Sanidade Pública e médico de familia, Ramón Veras, explica o seu día a día como doutor de cabeceira, como entra ás oito da mañá e, ás veces, o reloxo marca as tres e media e aínda non rematou de consultar. Defende que a falta de persoal pódese combater con boa planificación. As listas de espera pódense ver nos centros de saúde, mais tamén no hospital. Para os médicos de cabeceira, o máis complicado desta situación é terse que facer cargo dos pacientes de compañeiros ausentes e non ter todo o tempo que lles gustaría para dedicarlles e poder diagnosticalos

Ramón Veras é médico de familia no centro de saúde San Xosé e compaxina esta actividade coa de voceiro da plataforma SOS Sanidade Pública. Na cidade, a maioría dos centros de saúde tardan máis dun día en dar cita co doutor de cabeceira aos seus pacientes. A Xerencia de Xestión Integrada da Coruña alega que non pode cubrir as ausencias dos profesionais con otros médicos porque xa todos están traballando e non queda ninguén nas listas para facer substitucións. A plataforma, porén, explica que hai un método que, seguro, funcionaría para paliar estas listas de espera, e baséase na organización e na previsión de picos de demanda de atención primaria. Desde a plataforma sinalan que os médicos poderían prolongar a súa xornada laboral e asumir pacientes dos compañeiros ausentes, sempre e cando se lles avisase con tempo.

Como é o día a día dun médico de familia nunha época coma a actual, na que hai picos de afluencia pola gripe e hai ausencias de doutores?

-Na época na que hai máis ausencias ou cando hai aumento de demanda polas infeccións respiratorias satúrase a consulta porque temos os nosos pacientes e, normalmente, tamén atendemos pacientes de compañeiros que están ausentes e imos máis aos domicilios. Notamos bastante o problema, como estamos atendendo pacientes que non son nosos o que nos pasa é que temos menos tempo para os nosos e acumulamos retraso na nosa axenda e acabamos provocando lista de espera. Non é que a provoquemos nós, pero é que realmente non temos tempo para atender os pacientes. Ultimamente, descárganse moitas tarefas na atención primaria.

Como cales?

-Ao termos unha aplicación informática na que temos acceso á historia clínica e podemos ver que opina o especialista, que escribe e as probas diagnósticas, e como tamén hai unha lista de espera grande no hospital, pois veñen ao médico de atención primaria ver os resultados. Xa llo din así no hospital. Non é só que teñamos que atender os pacientes que virían ao médico de familia porque non se encontran ben senón que tamén asumimos a comunicación de resultados de probas que se fan no hospital. Iso parece que non se ve, pero son varios pacientes todos os días.

E teñen que atender tamén aos pacientes que van buscar receitas, non si?

-As receitas xa non é tanto problema, xa que o Sergas ten restrinxidos algúns medicamentos, fundamentalmente os que son máis caros, para dar un máximo dun de cada vez ou para dalo cada tres meses, pero, en xeral, podemos facer prescripcións dun ano, polo que a demanda por receitas, actualmente, é pequena. Así que, todos os pacientes que vemos están para consulta, que é moito máis complexo que asinar un papel.

E para atendelos precisan tempo, que é do que carecen, actualmente, segundo as súas reivindicacións.

-Si, precisamos tempo e cómpre pensar. Temos que intentar afinar ao máximo posible. Non é dicirlle a un paciente: ‘vaia vostede ao cardiólogo’, porque no hospital tamén hai lista de espera. Hai que intentar resolver e os pacientes non son un tomate ou unha leituga que lavas e limpas ou que cortas e xa están listos, non, ás veces temos que consultar. É certo que agora tamén contamos con máis acceso á información, temos unha biblioteca electrónica moi potente e iso tamén nos axuda, pero para todo iso precisamos tempo. Calquera información que lle damos ao paciente ten que ser meditada e, para iso, necesitamostempo. Son uns minutos, pero minuto sobre minuto… Eu, ás veces, levo retraso na consulta.

Os doutores e demais persoal do hospital queixábase o outro día de que estaban ao límite das súas forzas e de que, aínda que quixeran, non conseguían atender mellor os pacientes, pasa o mesmo na atención primaria?

-Eu, ás veces, acabo esgotado. Ás oito da mañá estou na consulta e moitos días danme as tres e media e aínda non acabei. E o traballo é continuo, non vou nin tomar café. Cando tes pacientes doutros médicos, casos que non coñeces, é todo moito máis complexo e aínda lles tes que dedicar máis tempo, porque é unha cousa moi seria.

Os usuarios da sanidade pública entenden esta situación ou viven momentos tensos, logo de que non se cobran as ausencias dos doutores porque, segundo a Xunta, non hai profesionais dispoñibles para contratar?

-Os pacientes son bastante pacientes e si que entenden a situación, pero cando levamos retraso ou non lles dan cita no día, manifestan o seu descontento e dinnos, por exemplo, que teñen que ir recoller os seus netos e facerlles a comida, pero é que non lles podemos dicir máis que, que o lamentamos e que estivemos traballando, que non facemos outra cousa. Eles enténdeno, pero a ninguén lle gusta esperar. É normal, e máis cando teñen dor.

Isto pasa só na cidade ou nos centros de saúde dos concellos da comarca, estase a dar a mesma situación de lista de espera e de ausencia de profesionais?

-Eu creo que, nos concellos como Arteixo, Culleredo ou incluso Carballo, é aínda peor, porque son centros de atención primaria que están máis sobrecargados porque son zonas nas que a poboación medrou máis e non se crearon prazas, así que, os cupos aumentan, é dicir, que cada doutor ten que atender a máis pacientes.

Paula Quinteiro: Na defensa dos traballadores sanitarios

Ligazón ao artigo no Correo Galego

TRIBUNA LIBRE

PAULA QUINTEIRO (*)

Na defensa dos traballadores sanitarios

ESTES DÍAS TOCOUME vivir o colapso dos Servizos de Urxencias dos hospitais galegos do outro lado, como usuaria e tamén como integrante da oposición no Parlamento. Pero non hai moito tempo, apenas ano e medio, que formaba parte desa rolda infernal na que se acaban convertendo as quendas de traballo das traballadoras e traballadores sanitarios. Por iso sei ben do que falo cando falo da desagradable sensación de absoluta mecanización do noso labor. Adicámonos a correr dun lado para outro, sen demasiada conciencia das nosas tarefas e da vulnerabilidade das persoas detrás das cifras. E entón chega o estrés, as baixas e o esgotamento, moitas veces silencioso. Ata acabar asumindo cunha certa “normalidade” o que debera ser completamente excepcional.

A excepción faise na regra, e a alienación e a mercantilización das nosas vidas convértennos en obxectos ansiosos de eficiencia e produtividade, de volta á cadea de montaxe tras unha rápida parada no taller, rodeadas de pacientes amoreados en corredores, listas de espera de máis de 24 horas por unha cama para ingresar, días de atraso en probas urxentes ou horas e horas para recibir a primeira atención.

Os motivos desta historia que se repite cada ano, cada vez con peores consecuencias, atopámolos no proceso de privatización dos servizos públicos que comezou na década dos 90, pero que se acelerou de xeito progresivo co pretexto da estafa da desaceleración económica. As fórmulas ensaiadas para o desmantelamento do público son múltiples, pero sempre teñen unha característica común: primar os intereses de parte sobre os colectivos. O negocio sobre os dereitos sociais.

En Galicia, un dos exemplos máis claros deste modelo atopámolo en Vigo, no Álvaro Cunqueiro, pero non é nin moito menos o único. A perda de persoal, o aumento da precariedade, a diminución do número de camas, a privatización de servizos como a cociña ou a redución progresiva do peso da atención primaria, son xa problemas estruturais que afectan ao conxunto do noso País.

A situación de caos das Urxencias resulta especialmente visible, pero tamén se fixo patente nas plantas de hospitalización ou nos centros de saúde.  A desesperación aparece como o trazo compartido en todas as persoas que se atopan no medio de tal descontrol, xa sexan empregadas, acompañantes ou pacientes.

Estas liñas pretenden visibilizar e por en valor a todas as persoas que defenden a sanidade pública. Ás que poñen o servizo por enriba do beneficio. Ás que pasan quendas infernais coa intención de que a atención teña a maior calidade posible, e fan que os servizos continúen rodando sen quebrar; mais tamén ás persoas que agardan horas de espera interminábeis e sinalan aos verdadeiros culpábeis da situación, non descargando a responsabilidade sobre as traballadoras.

En Galiza segue habendo quen resiste, se organiza e saen á rúa na defensa dos bens comúns. O 4 de febreiro temos unha cita ineludible, na que de seguro formaremos unha marea de xente que consiga frear as políticas inxustas e empobrecedoras do PP.

Porque precisamos unha sanidade pública e de calidade. As nosas vidas están en xogo.

(*) A autora é deputada de En Marea

SOS Sanidade Pública convoca mobilizacións o 24 de xaneiro e o 4 de febreiro

PARA DEFENDER A ‘NOSA’ SANIDADE PÚBLICA

Ver o vídeo en youtube: VÍDEO DA ROLDA DE PRENSA

IMG-20180116-WA0003

Rolda de prensa de SOS Sanidade Pública presentando as mobilizacións na sanidade.

O 24 de xaneiro concentración en todas as comarcas

O 4 de febrero manifestación en Santiago de Compostela con saída ás 12:00 horas da Alameda

O motivo: PARA DEFENDER A NOSA SANIDADE PÚBLICA. O adxectivo NOSA é importante, todos temos que ser conscientes do que é NOSO e que as políticas do goberno galego, cos recortes, privatizacións e mala xestión, están debilitando, empobrecendo e facéndonos perder parte deste patrimonio esencial para a vida como é a NOSA SANIDADE PÚBLICA.

Facemos un chamamento á cidadanía a que se mova e participe tanto o día 24 na súa comarca como o día 4 de febreiro en Compostela na defensa desta riqueza común que é a sanidade pública.

 

A Deputación de A Coruña apoia as mobilizacións sanitarias convocadas por SOS Sanidade Pública

WhatsApp Image 2018-01-16 at 13.33.19

A vicepresidenta da Deputación de A Coruña Goretti Sanmartín e a deputada de benestar  Ánxela Franco recibiron á plataforma SOS Sanidade Pública de A Coruña. Mostraron a súa preocupación pola situación sanitaria actual e a falta de solucións demostrada pola Consellaría de Sanidade.

Consideran necesarias as mobilizacións comarcais do 24 de xaneiro e a manifestación do 4 de febreiro en Santiago de Compostela e confirmaron o seu apoio e presenza. Informarán aos concellos coruñeses tanto das concentracións como da manifestación.

WhatsApp Image 2018-01-16 at 13.33.54

A lista de espera en atención primaria forma parte da política sanitaria deste goberno

Publicado en La Opinión de A Coruña Ligazón ao artigo

La mayoría de los centros de salud de la ciudad tarda más de un día en dar cita a sus pacientes

Uno de los médicos de Os Rosales ofrece su primera consulta el próximo lunes y el ambulatorio no deriva a los enfermos a otro doctor – Los profesionales exigen a la Xunta más planificación

G. Malvido / M. Mosquera | A Coruña 16.01.2018 | 12:11

Más de la mitad de los centros de salud de la ciudad no ofrecen cita a sus pacientes con su médico al día siguiente de solicitarla; en seis de los catorce que existen, es necesario esperar dos días; y, en el de Os Rosales, hasta una semana. En ocho de los centros de atención primaria, la cita para consulta se ofrece para el día siguiente, aunque no para todos los doctores, ya que solo algunos de ellos tienen la agenda disponible para aceptar pacientes. Solo en Os Mallos, en Matogrande, en el Abente y Lago, en O Castrillón, en Adormideras, en Novo Mesoiro y en O Ventorrillo, ayer, había citas disponibles para ser atendido hoy por algunos de los doctores de la plantilla. En Matogrande, sin embargo, la cita más próxima con algunos doctores se retrasaba al viernes.

El portavoz de la Plataforma SOS Sanidade Pública, Ramón Veras, explica que el colapso en urgencias del Complexo Hospitalario Universitario A Coruña (Chuac) podría haberse paliado con más previsión en atención primaria. “Nosotros le ofrecimos a la comisión de centros, ya en noviembre, una reunión para revisar cómo se podría planificar mejor la cobertura de las ausencias en atención primaria”, comenta Veras.

La Xerencia de Xestión Integrada de A Coruña explicó ayer que, en la actualidad, no se pueden combatir las listas de espera en atención primaria en la ciudad ya que no hay más médicos disponibles para contratar en las listas de la Xunta, por lo que las bajas, las vacaciones y las ausencias de los doctores no son repuestas con otros profesionales.

Veras no desmiente este extremo, aunque discrepa de la versión oficial, y considera que sí es posible hacer algo para que los pacientes no se encuentren con que su médico de cabecera no les consulta hasta dentro de tres días, por lo que se desplazan a urgencias para ser atendidos, a ser posible, en el mismo día, aunque lo que tengan no sea grave. Veras resume la solución a este problema en una sola palabra: “planificación”. Explica que, si se hubiesen tomado medidas antes de que los colapsos en urgencias, no se hubiese llegado a esta situación, en la que los pacientes pasan horas en los pasillos y en las salas de espera sin ser atendidos por los profesionales, que se declaran saturados.

“Lo que se hace cuando falta un médico es bloquear su agenda y, en internet, no es posible pedir cita porque aparece que ya tiene todas las horas ocupadas”, comenta Veras, médico de cabecera que, como sus compañeros, atiende a una media de treinta o cuarenta pacientes al día y a unos cincuenta en épocas de picos de gripe, como la actual. “Si no hay más personal disponible para contratar, a los médicos no nos pasa nada por prolongar la jornada, pero si avisan de un día para otro, es normal que mucha gente no pueda aceptar”, explica Veras, que puntualiza que, estas horas, la Administración las paga.

Hay otro método intermedio que, desde la Xunta, impulsan para que los pacientes puedan ser atendidos, aunque su médico no se encuentre en la consulta. Son las derivaciones a otros doctores, es decir, que de los treinta o cuarenta pacientes que tiene un médico de cabecera al día, una parte la asuman sus compañeros, que consultan a sus enfermos y a los del profesional ausente. Estas “intersustituciones”, sin embargo, casi no son remuneradas. “Si atiendes todo el mes a pacientes de otro compañero, a lo mejor, tienes treinta euros más en la nómina, no mucho más”, comenta Veras, que aboga por que se planifiquen estas situaciones con antelación para poder darle una solución ordenada y que los médicos de plantilla puedan alargar su jornada laboral.

Entre los centros sanitarios que se encuentran con la problemática de no poder dar cita a sus pacientes con su médico hasta dos días después de haberla pedido están la Casa del Mar, Monte Alto -algún médico no la daba hasta el viernes-, San José, Federico Tapia y Labañou que, ayer, tenían su primera cita disponible mañana. En Elviña, al menos para el doctor consultado, solo había plaza el jueves por la mañana y, en Os Rosales, para el lunes 22.